ஒவ்வொரு கூரைக்கும் கீழே – ஜெயகாந்தன்

இதற்கு முன்னர் நான் பதிந்திருந்த ஜெயகாந்தனின் நீள் கதைகளான (சமயத்தில் எவற்றை நீள்கதைகளில் சேர்ப்பது, எவற்றைக் குறுநாவல்களில் சேர்ப்பது என்று குழப்பம் வந்துவிடுகிறது) சினிமாவுக்குப் போகும் சித்தாளு, இதயராணிக்களும் இஸ்பேடு ராஜாக்களும் போலவே ‘வழுக்கி விழுந்தவர்களுக்கான’ இன்னொரு நீள்கதை இது – ஒவ்வொரு கூரைக்கும் கீழே.

ஒவ்வொரு கூரைக்கும் கீழே
ஆசிரியர்: ஜெயகாந்தன்
பதிப்பு: மீனாட்சி புத்தக நிலையம், மதுரை – ஐந்தாம் பதிப்பு 2011
பிரிவு: புனைவு, நாடகம்
விக்கி: –
ISBN: –
கன்னிமாரா:
http://connemara.tnopac.gov.in/cgi-bin/koha/opac-detail.pl?biblionumber=329616
http://connemara.tnopac.gov.in/cgi-bin/koha/opac-detail.pl?biblionumber=329617
NLB:
http://catalogue.nlb.gov.sg/cgi-bin/spydus.exe/ENQ/EXPNOS/BIBENQ/17709673?QRY=CTIBIB%3C%20IRN%283942619%29&QRYTEXT=Ovvoru%20ku%CC%84raikkum%20ki%CC%84l%CC%B2e%CC%84

இதயராணியில் எனக்கு அவ்வளவு ஈடுபாடில்லை. அதனால் இந்தக் கதையை சித்தாளுவுடன் இணைத்துப் பார்க்கிறேன். சித்தாளு கம்சலை தன் சினிமா மோகத்தினால் கணவனுடன் ஏற்பட்ட மனத்தாங்களில் சிங்காரம் விசியத்தில் வழுக்கி விழுகிறாள். அவளை மீட்டுக்கொண்டு வருகிறான் கணவன் செல்லமுத்து – கேள்வி – கம்சலை தவறு செய்தவள்தானே என்று கேள்வி வைக்கப்படுகிறது. ஆம். ஆனால் அறியாமல் செய்த தவறுக்கு என்ன தண்டனை கொடுப்பது. அது நியாயமில்லை.

ஒவ்வொரு கூரைக்கும் கீழே என்கிற இந்த கதையும், சித்தாளுவுக்கு ஈடான கதையே. ஏனைய கதைகளைப்போலவே வெகுஜன சமூகத்தின் வாழ்வு முறையில் இன்னொரு கதை. சென்னைப் பட்டினத்து தொகுப்பு வீட்டு ஒண்டிக்குடித்தன வாழ்வு முறையில் ஒரு தாயில்லாத ஏழைப்பெண் மாலதி. தன் வயதின் காரணமாகவும், பேதைமையின் காரணமாகவும் மெக்கானிக் ராஜுவிடம் வழுக்கி விழுகிறாள், அவன் மனமானவன் என்று தெரிந்தும்! பிறகு சிவகுருநாதனுடன் திருமணம் நிச்சயமாகிறது. ராஜுவும் விலகிக்கொள்கிறான். இருந்தாலும் மாலதியும் அவளது மனப்புழுக்கமும்தான் இந்தக் கதை.

இந்தக் கதையின் முக்கியப் பாத்திரம் – மாலதியின் பள்ளி ஆசிரியை பாக்கியலட்சுமி. ஜெயகாந்தனின் ஆவி அவருக்குள் புகுந்துகொண்டு பெண்ணியம் பேசுகிறது. ஆனால் அந்தக் காலத்திற்குத் தேவையான பெண்ணியம்! கணவனை இழந்தவள் பாக்கியம். இழந்த ஒரு வருடத்தில் மகளுக்குத் திருமணம் செய்து வைக்கிறாள். பிறகு கணவனின் முற்போக்கு சிந்தனைகளின் படியும், தனது மீதிக்காலத்திதை ஓட்ட வேண்டியும் ஒரு குஜராத்தியை மறுமணம் செய்து கொள்கிறாள். அதற்காக அவளது மகளால் வெறுத்து ஒதுக்கப்படுகிறாள்.

இதில் ஜெயகாந்தன் வைக்கும் கேள்வி – பாக்கியம் சொற்களாகவே வருகிறது.

‘நாங்க கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டதில என்னம்மா தப்பு? எனக்கு ஒரு மனுஷத்துணை வேணுமா வேண்டாமான்னு தீர்மானிக்கிற உரிமை என்னோடதா? பிறத்தியாரோடதா?’

‘எனக்குக் கற்பு உண்டா, இல்லையா சொல்லு’

தாய் பாக்கியம் மேல் மகள் கௌரிக்கு வருத்தம். ஒரு பெண்ணே பெண்ணைச் சரியாக புரிந்துகொள்வதில்லை என்று பொரிகிறாள்.

‘நவீனமா வாழத்தெரியலேன்னாலும் வாழறவங்களைப் புரிஞ்சுக்கவும் புத்தி இல்லாத இந்தக் காலத்தப் பி்ள்ளைங்களா இருக்கீங்களே’

‘ஒரு தாயாயிருந்தாலும் ஒரு மகளாக இருந்தாலும் ஒரு பெண்ணின் மனம் புரியாத ஜன்மங்களை, சுயநலப் பிண்டங்கள்தான்னு சொல்லனும்’

விதவை மறுமணம் என்பது இந்தக் கதை எழுதப்பட்ட காலத்தில் வலியுருத்தப்பட்டதே. ஆனால் இதில் மாலதி மாதிரி வழுக்கி விழுந்த விட்டில் பூச்சிகளுக்கான நியாயம் என்ன – திருமணத்திற்குமுன் நடந்தது இறந்த காலம் – திருமணத்திற்குப்பின் தொடங்கும் வாழ்க்கையில் அன்பும் பரிவும் சேர்ந்துதான் பெரிதாகின்றன.

‘கல்யாணத்துக்குப் பிறகுதான் உனக்கும் எனக்கும் பொதுவான வாழ்க்கை தொடங்குகிறது. நாம ரெண்டு பேரும் ஒரு கூரைக்குக் கீழே வாழ்கிற போது நமக்குள்ளே அன்பும், உண்மையும், நேர்மையும் நிலவும்…. ஒவ்வொரு கூரைக்குக் கீழேயும் நம்பிக்கையும் சத்தியமும் தான் விளக்காய் அடுப்பாய் எரிந்து வெளிச்சம் தந்து கொண்டு இருக்கிறது’ – சிவகுருநாதன்

இதுதான் நாட்டாமையின் (ஜெயகாந்தன்) தீர்ப்பு – பக்கா!

‘வருஷா வருஷம் வர்ர வசந்தம், மனுஷாளுக்கு வாழ்க்கையில ஒரு தபா தான் வரும்’

வெல்க பாரதம்!